Wdowi szpic – jaka fryzura będzie najlepsza?

Wdowi szpic to trójkątne wcięcie linii włosów na środku czoła, a nie wada ani automatyczny sygnał łysienia. Najlepiej współgrają z nim fryzury, które przenoszą objętość niżej – w okolice policzków, żuchwy i ramion – oraz przedziałek wykonany obok szpica, zamiast dokładnie przez jego środek.

Czym jest wdowi szpic?

Nazwa odnosi się do charakterystycznego kształtu linii włosów przypominającego literę V. Taki układ może towarzyszyć twarzy w kształcie serca, przy której czoło jest szersze, a dolna część twarzy wyraźnie się zwęża. Sam wdowi szpic jest jednak przede wszystkim wrodzoną cechą linii włosów. Nie trzeba go ukrywać – odpowiednie cięcie może go złagodzić albo świadomie podkreślić.

Wdowi szpic czy zakola?

Obie cechy bywają mylone, ponieważ dotyczą przedniej linii włosów. Wdowi szpic ma zwykle stabilny kształt, natomiast zakola wiążą się z cofaniem i przerzedzaniem włosów przy skroniach. Pomocna będzie krótka weryfikacja:

• Linia włosów ma podobny kształt od wielu lat.
• Centralne wcięcie tworzy wyraźną literę V.
• Szpic jest względnie symetryczny po obu stronach.
• Nie widzisz postępującego przerzedzenia ani coraz wyższych skroni.

Jeżeli linia włosów szybko się zmienia, staje się wyraźnie asymetryczna albo włosy przy skroniach są coraz cieńsze, sama fryzura nie wyjaśni przyczyny. W takiej sytuacji warto skonsultować zmianę ze specjalistą.

Jak dobierać fryzurę do wdowiego szpica?

Najważniejsza jest zasada masy: mniej objętości na czubku głowy i przy skroniach, więcej na wysokości żuchwy oraz poniżej niej. Dzięki temu wzrok nie zatrzymuje się na środku czoła, a proporcje twarzy wyglądają łagodniej.

Przedziałek na samym środku szpica często rozdziela włosy na dwie równe części i tworzy po bokach charakterystyczne „rogi”. Nie jest to bezwzględny zakaz, ale przy wyraźnym wcięciu zwykle łatwiej uzyskać harmonijny efekt, przesuwając przedziałek choć trochę na bok.

Jakie fryzury pasują do wdowiego szpica?

Nie ma jednego obowiązkowego cięcia. Wybór zależy także od gęstości włosów, ich naturalnej tekstury oraz tego, ile czasu chcesz poświęcać na układanie. Dobrym punktem wyjścia są następujące propozycje:

• Lob – długi bob kończący się w okolicy ramion lub żuchwy dodaje pełności dolnej części twarzy. Pasma okalające twarz zapobiegają ciężkiemu, pudełkowatemu efektowi.
• Cieniowany bob – warstwy i lekko zróżnicowane końce wprowadzają ruch, dzięki czemu wzrok nie skupia się wyłącznie na linii czoła.
• Shag – teksturowane cięcie dobrze sprawdza się przy włosach falowanych i średnio gęstych. Warstwy powinny jednak budować ruch raczej poniżej kości policzkowych niż przy skroniach.
• Curtain bangs – grzywka zasłonowa rozdziela się na boki i miękko opada w kierunku policzków. Może optycznie zwęzić górną część twarzy bez tworzenia ciężkiej poziomej linii.

Przy długich włosach sprawdzą się delikatne warstwy i pasma okalające twarz, których najkrótszy punkt znajduje się poniżej kości policzkowych. Włosy bardzo cienkie i proste mogą wymagać lekkiego teksturowania na końcach, aby objętość nie znikała całkowicie w dolnej partii.

Jak układać włosy na co dzień?

Najprostszy trik polega na zrobieniu przedziałka tuż obok wdowiego szpica. Włosy nie rozdzielają się wtedy symetrycznie po obu stronach wcięcia, a sam szpic staje się mniej dominującym punktem fryzury. Przy większej potrzebie optycznego zrównoważenia możesz zastosować głębszy przedziałek boczny.

Podczas suszenia kieruj objętość w dół. Unoszenie włosów przy samych skroniach i na czubku może uwydatnić szerokość górnej części twarzy. Lepiej odbić włosy na długościach, lekko wywinąć końce na wysokości żuchwy albo wydobyć naturalną falę. Grzywkę susz od twarzy, kierując ją na bok lub rozdzielając na dwie miękkie części.

Wdowi szpic może być subtelnym detalem wyglądu albo mocnym elementem charakterystycznym. Najbardziej uniwersalny wybór to teksturowany lob, cieniowany bob lub shag z przedziałkiem przesuniętym obok szpica. Takie cięcia wykorzystują zasadę masy, ale pozostawiają przestrzeń na dopasowanie fryzury do własnego stylu.